چرا صدای ظبط شده با صدای واقعی خودمان متفاوت است؟

احتمالا برای شما هم پیش آمده است که صدای خود را ضبط کنید و بعد از گوش دادن به آن با تعجب بپرسید: آیا واقعا صدای من این گونه است؟ این یک تجربه مشترک بین تمام انسان ها است و تقریبا هیچ کس در اولین برخورد از صدای ضبط شده خودش خوشش نمی آید. اما دلیل این اتفاق چیست؟ در این مقاله به زبان کاملا ساده و بدون اصطلاحات علمی پیچیده، این موضوع را بررسی می کنیم.

ما چگونه صدای خود را می شنویم؟

برای درک این موضوع باید بدانیم که وقتی صحبت می کنیم، صدا از ۲ مسیر کاملا متفاوت به گوش ما می رسد.

مسیر اول: از طریق هوا

وقتی شما حرف می زنید، تارهای صوتی شما می لرزند و این لرزش باعث تولید صدا می شود. این صدا از دهان شما خارج می شود، در هوای اطراف حرکت می کند و وارد گوش شما می شود. این دقیقا همان صدایی است که به گوش اطرافیان شما هم می رسد. دستگاه های ضبط صدا مثل موبایل ها هم فقط همین صدای موجود در هوا را دریافت و ضبط می کنند.

مسیر دوم: از طریق استخوان ها

اما راز اصلی در این مسیر دوم است. وقتی شما صحبت می کنید، لرزش تارهای صوتی فقط وارد هوا نمی شود. این لرزش ها در داخل بدن به شدت به استخوان های گردن، فک و جمجمه شما هم برخورد می کنند. استخوان های سر ما مانند یک بلندگوی طبیعی عمل می کنند و لرزش ها را از داخل بدن مستقیما به گوش داخلی می رسانند.

چرا صدای ضبط شده نازک تر به نظر می رسد؟

استخوان های سر انسان یک ویژگی جالب دارند: آن ها صداهای بم و کلفت را خیلی بهتر از صداهای نازک و زیر منتقل می کنند. بنابراین صدایی که شما از خودتان می شنوید، ترکیبی از صدای هوا و صدای بم شده داخل استخوان ها است. به همین دلیل صدای خودتان در سرتان همیشه کلفت تر، عمیق تر و پر طنین تر است.

اما دستگاه های ضبط صدا استخوان ندارند! آن ها فقط صدای داخل هوا را ضبط می کنند. وقتی شما صدای ضبط شده خود را پخش می کنید، آن بخش بم و عمیق که توسط استخوان ها ایجاد می شد دیگر وجود ندارد. به همین دلیل احساس می کنید صدای شما نازک تر و عجیب تر از حد معمول است.

چرا از صدای ضبط شده خودمان بدمان می آید؟

دلیل این موضوع کاملا روان شناختی است. مغز ما انسان ها همیشه چیزهایی را دوست دارد که به آن ها عادت کرده است. شما در تمام طول زندگی خود، صدایتان را از داخل سرتان و با ترکیب استخوان ها شنیده اید و مغزتان به این صدای کلفت و جذاب عادت کرده است.

وقتی صدای ضبط شده خود را می شنوید، مغز با یک صدای کاملا جدید و غریبه رو به رو می شود. این تفاوت باعث می شود مغز شما واکنش منفی نشان دهد و شما احساس بدی به صدای خودتان پیدا کنید.

صدای واقعی ما کدام است؟

این موضوع شاید کمی عجیب باشد، اما صدایی که دیگران از شما می شنوند و صدایی که در فایل ها ضبط می شود، به صدای واقعی شما بسیار نزدیک تر است. اطرافیان شما چون در سر شما زندگی نمی کنند، هیچ وقت آن صدای بم استخوانی را نمی شنوند.

اما جای هیچ نگرانی نیست! صدای شما اصلا بد یا زشت نیست، بلکه فقط برای خودتان غریبه است. دوستان و خانواده شما همیشه شما را با همین صدای بیرونی شناخته اند و برای آن ها صدای شما کاملا طبیعی و دوست داشتنی است.

نتیجه گیری

تفاوت صدای ما در داخل سر و فایل های ضبط شده، فقط به خاطر مسیر حرکت صدا در هوا و استخوان ها است. هیچ ایرادی در صدای شما یا دستگاه ضبط صدا وجود ندارد. دفعه بعد که صدای خود را شنیدید، به یاد بیاورید که این فقط یک خطای حسی و عادت مغز است و هیچ کس جز خودتان صدای شما را عجیب نمی داند.