مامان نریا
من آرزوم اینه ببینم تو ببینی که رسیدم به آرزوهام
میرسم که بلاخره حتی اگه سفید بشن دونه دونه تارموهام
مامان نریا
بزا متکی به اجابت دعای تو رویامو از دم ببافم
من اگه تو نباشی نیستم اصلا انگار بهت هنو وصلِ بندنافم
مامان نریا
من تو این دنیایی که تو خودت منو آوردی توش نباشی که نمیمونم
یادته میاد بچه بودم بی من نمیرفتی جایی من هنوزم همونم
مامان نریا
زبونم لال یه تارمو بخواد کم شه ازت خودم میشم سپر تو
عذاب وجدان دارم از اینکه هنوزم ندیدی دومادی پسر تو
منو ببخش اگه هنوز بی سرُ سامونِ دلم
من خودم از تنهاییام دروغ چرا خونِ دلم
گاهی میترسم نکنه یه شب تو خونم بمیرم
وقتی بفهمن که دیگه بوی تعفن بگیرم
دلت نگیره اما خب جز تو کسیُ ندارم
اینارو گفتم که بگم تو دیگه تنها نزارم
تو میتونی طعم تلخ تنهاییمو عسل کنی
دلم میخواد توام یه روز بچه هامو بغل کنی
راستی مامان مرسی واسه تربیت درست من
میگفتی انسانیتِ راه و رسم درست شدن
یادمه تو یادم دادی حق کسیُ نخورم
یا از کسی رو منفعت دل نبرم بعد ببرم
مامان نریا
من آرزوم اینه ببینم تو ببینی که رسیدم به آرزوهام
میرسم که بلاخره حتی اگه سفید بشن دونه دونه تارموهام
مامان نریا
بزا متکی به اجابت دعای تو رویامو از دم ببافم
من اگه تو نباشی نیستم اصلا انگار بهت هنو وصلِ بندنافم
مامان نریا
من تو این دنیایی که تو خودت منو آوردی توش نباشی که نمیمونم
یادته میاد بچه بودم بی من نمیرفتی جایی من هنوزم همونم
یادش بخیر بچگیام زخمی که میشد بدنم
بوسش میکردی انگاری معجزه میشد تو تنم
بخدا که خوب میشدم ، بند میومد اشک چشام
تازه میفهمم اون روزا کم میومد وقتی که شام
چرا تو بودی اونی که قبلِ همه سیر میشدی
هرچی جوونتر میشدم جلو چشام پیر میشدی
تاوان این بزرگ شدن ، بزرگتر از توانمه
ترس نبودنت شبیه حال و روزِ الانمه
مامان تو انگیزه ی من واسه به اوج رسیدنی
با اینکه دوری اما خب همیشه تو قلب منی
گاهی دلم لک میزنی واسه یه لحظه دیدنت
فقط میخوام تو بغلت برم به محضه دیدنت
مامان نریا
زبونم لال یه تارمو بخواد کم شه ازت خودم میشم سپر تو
عذاب وجدان دارم از اینکه هنوزم ندیدی دومادی پسر تو
مامان نریا
من آرزوم اینه ببینم تو ببینی که رسیدم به آرزوهام
میرسم که بلاخره حتی اگه سفید بشن دونه دونه تارموهام
مامان نریا
بزا متکی به اجابت دعای تو رویامو از دم ببافم
من اگه تو نباشی نیستم اصلا انگار بهت هنو وصلِ بندنافم
مامان نریا
نظرات