زیر بارون را نرفتی تا بفهمی من چی میگم
تو ندیدی اون نگاهو تا بفهمی از کی میگم
چشمای اون زیر بارون سرپناه امن من بود
سایه بون دنج پلکاش جای خوب گم شدن بود
تنها شب مونده و بارون همه سهم من این بود
تو پرنده بودی من سرو، ریشه هام توی زمین بود
اگه اونو دیده بودی، با من این شعرو میخوندی
روبه شب داد می کشیدی نازنین چرا نموندی
حالا زیر چتر بارون، بی تو خیس خیس خیسم
زیر رگبار گلایه، دارم از تو می نویسم
نظرات