منو میشناسی، نگو نه
منِ لحظه های تردید
اون که دست تو شبونه
شادی شو گرفت و دزدید
اول قصه پریدی
توو خیالای قشنگم
ریشه ی آرزوهاش سوخت
باغ سیب رنگارنگم…
هرچی خواستم ،تونخواستی
هرچی گفتم،نشنیدی
منمو یه باغ مُرده
با یه دنیا نامیدی
صدامو بشنو روزگار
از نفس افتاده منم
داغ هزار تا آرزو
وصله شده به پیرهنم
این تو بودی که می بردی
همیشه بازی و آخر
من یه بازنده ی خسته
توو نبرد نابرابر
حالا با این تنِ زخمی
آدمی تازه شدم من
داره سُر می خوره پاهام
با صدای هرشکستن
پُر ِوسوسه،پُرِ درد
واسه رفتن و نموندن
واسه دل بریدن از تو
واسه ماشه رو چِکوندن…
صدامو بشنو روزگار
از نفس افتاده منم
داغ هزار تا آرزو
وصله شده به پیرهنم
نظرات