تبر زدن به ریشههای آرزوی ما
غم زمونه صف کشیده روبروی ما
یه کوه غصه خونه کرده تو گلوی ما
چرا یکی نبود که خندههای مارو پس بده
یکی نبود به قلب خستمون نفس بده
چرا گریه سهم ماست
پس خدا کجاست
ببین عمیقه زخم ما
چه سرده این شبا
ببین شکسته قلبمون
سیاهه آسمون
چه تلخه قصمون
نظرات