من اگه ، صِدام گرفتَس
واسه بغض ِتوو گلومه
کاش می شد بهت می گفتم
داشتنِ تو آرزومه
پریده رنگ صورتِ
گُلای سرخ توو حیاط
پُر از غمِ تو صحبتِ
گُلای شمعدونی برات
توو فکرِخاطراتی ام
که زنده میمونه باهام
چِجوری پنهونش کنم
غمی که ازتوموند برام
نفس کشیدم عطرتو
کنارِ یادگاریات
دلم میخواد صدام کنی
تا خونه پر شه از صدات
غم غروب عشق تو
گِره نزن به عمر من
همیشه گریه می کنم
سَری به چشم من بزن
نمیتونم آروم کنم
این دل بی قرارمو
میگم واسه پرنده ها
حسی که از تو دارمو
خدا کنه بهت بگن
دلگیرم از تنهاییا
دق میکنم توو این قفس
کنار این قناریا
برای زنده موندنِ
دنیای آرزوی من
فاصلهَ تو بگیر ازم
به سمت من قدم بزن
نظرات