تو هم چشماتو می بندی توو این شبهای غموارم
منم تنهاترین مردم یه عالم حرف باهات دارم
گرفتار یه تکرام که دردام و نمیفهمه
چقدر تنگه دلم امشب هوای خونه بی رحمه
تو نیستی و منم تنهام با این حال پریشونم
از آغاز همین احساس از اون حرفا پشیمونم
چقدر ساده بهت باختم چقدر راحت دلم لرزید
دروغات و قشنگ گفتی دلم حرفات و دیر فهمید
تو نقاشی بکش این بار تو بهتر نقشه می چینی
از این مردی که پهلوته دیگه چیزی نمی بینی
یه خواب خوب بکش امشب یه دنیا که توو توش باختی
به دور از این همه رویا که یک عمره برام ساختی
نظرات