بیوگرافی گروه Linkin Park
لینکین پارک (Linkin Park)، نامی که برای بسیاری تداعی گر شورش، احساسات عمیق و تلفیقی بینظیر از سبک های موسیقی است، بیش از دو دهه است که در صدر صحنه موسیقی آلترناتیو راک قرار دارد.
این گروه که توانست مرزهای سبک های موسیقی را جابجا کند و با هر آلبوم، مسیری تازه را بپیماید، همواره با تحولات درونی و بیرونی مواجه بوده است.
از روزهای شکل گیری در کالیفرنیا تا اوج موفقیت جهانی و چالش های پس از فقدان صدای منحصربه فرد خود، داستان لینکین پارک روایتی از خلاقیت، پشتکار و تکامل است.
شکل گیری و اعضای اولیه
داستان لینکین پارک در اواسط دهه ۹۰ میلادی در قلب لس آنجلس آغاز شد، جایی که مایک شینودا (Mike Shinoda)، بااستعداد زیاد که بعد ها به چهره ی اصلی گروه تبدیل شد، و برد دلسون (Brad Delson)، گیتاریست خلاق، رویای تشکیل یک گروه موسیقی را در سر میپروراندند.
آنها با روب شیندا (Rob Shinoda)، که بعداً نامش به روب شوندا (Rob Bourdon) تغییر کرد و به عنوان درامر گروه معرفی شد، آشنا شدند.
اولین خواننده گروه، مارک وِیکفیلد (Mark Wakefield) بود. در آن زمان، گروه با نام “Xero” فعالیت میکرد و در حال شکل دادن به صدای اولیه خود بود. اما این صدا هنوز کامل نبود.
در سال ۱۹۹۹، نقطه عطفی رقم خورد، چستر بنینگتون (Chester Bennington) با صدایی قدرتمند و توانایی شگفت انگیز در انتقال احساسات، به گروه پیوست.
پیوستن چستر، هویت صوتی لینکین پارک را دگرگون کرد. او با مایک شینودا، که بخش رپ و وکال دوم را بر عهده داشت، زوجی بی نظیر تشکیل دادند که به امضای اصلی گروه بدل شد.
در همین دوران، جو هان (Joe Hahn)، دی جی و سمپلر چیره دست، و دیو “فینیکس” فارل (Dave “Phoenix” Farrell)، باسیست که بعداً نقش کلیدی در گروه ایفا کرد، به جمع اضافه شدند.
نام گروه نیز از “Xero” به “Hybrid Theory” و سرانجام به “Linkin Park” تغییر یافت؛ نامی که از پارک لینکلن در لس آنجلس الهام گرفته شده بود.
طوفان Hybrid Theory و Meteora
با انتشار آلبوم Hybrid Theory در سال ۲۰۰۰، لینکین پارک نه تنها در آمریکا، بلکه در سراسر جهان منفجر شد.
این آلبوم که با ترکیب جسورانه گیتارهای خشن، بیت های هیپ هاپ، وکال های ملودیک و فریاد های احساسی چستر بنینگتون شناخته میشد، به یکی از پرفروشترین آلبومهای قرن بیست و یکم تبدیل شد.
آهنگ هایی مانند In the End، Crawling و One Step Closer به سرود نسل خود تبدیل شدند و گروه را به ستارههای جهانی راک بدل کردند.
موفقیت Hybrid Theory با آلبوم دوم، Meteora (2003)، ادامه یافت.
Meteora با حفظ همان ساختار موسیقایی موفق، آهنگ های ماندگار دیگری مانند Numb، Somewhere I Belong و Faint را به دنیای موسیقی معرفی کرد.
این آلبوم نیز فروش چشمگیری داشت و جایگاه لینکین پارک را به عنوان یکی از بزرگترین گروه های راک در جهان تثبیت کرد.
در این دوران طلایی، ترکیب شش نفره چستر، مایک، برد، دیو، جو و روب، پایدارترین و موفق ترین ترکیب گروه بود.
تحولات سبکی و آلبومهای بعدی
لینکین پارک هیچگاه به تکرار فرمول موفقیت خود بسنده نکرد. آنها همواره به دنبال کاوش در صداها و سبک های جدید بودند.
- Minutes to Midnight (2007): این آلبوم نشان دهنده خروج از قالب نیو متال بود. گروه عناصر راک کلاسیک، آلترناتیو و حتی بلوز را با موسیقی خود ترکیب کرد. آهنگ هایی مانند What I’ve Done و Bleed It Out نشاندهنده این تغییر بودند.
- A Thousand Suns (2010): این آلبوم جاه طلبانه ترین اثر گروه تا آن زمان بود. لینکین پارک به شدت از موسیقی الکترونیک، امبینت و حتی عناصر موسیقی تلفیقی (Fusion) بهره برد. The Catalyst و Waiting for the End نمونه هایی از این رویکرد تجربی بودند که برخی طرفداران قدیمی را غافلگیر کرد.
- Living Things (2012): این آلبوم بازگشتی نسبی به ریشه های آلترناتیو راک و هیپ هاپ گروه بود، اما همچنان با حضور المان های الکترونیک.
- The Hunting Party (2014): لینکین پارک در این آلبوم با همکاری هنرمندانی چون Tom Morello و Daron Malakian، به سمت صدایی سنگین تر و راک محورتر بازگشت و اثری پرانرژی و پرخاشگرانه خلق کرد.
- One More Light (2017): این آلبوم، آخرین اثر گروه با حضور چستر بنینگتون، سبکی پاپ تر و الکترونیک داشت و بیشتر بر پیام های مثبت و ترانه سرایی متمرکز بود. آهنگ Heavy که با همکاری Kiiara منتشر شد، نمونه بارز این تغییر بود.
فقدان چستر بنینگتون و آیندهی گروه
در ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۷، جهان موسیقی با خبری شوکه کننده مواجه شد. درگذشت غم انگیز چستر بنینگتون. این فقدان، ضربه ای روحی و هنری ویرانگر به لینکین پارک و هوادارانش وارد کرد.
گروه برای مدتی فعالیت خود را متوقف کرد و آیندهی آن در هاله ای از ابهام فرو رفت.
پس از مدتی گمانه زنی و سکوت، در سال ۲۰۲۳، مایک شینودا اعلام کرد که گروه با خوانندهی جدیدی به نام امیلی اِلیس (Emily Ellis) فعالیت خود را از سر خواهد گرفت.
امیلی که پیش از این به عنوان نوازندهی ویولنسل در تورهای گروه حضور داشت، اکنون وظیفه سنگین خوانندگی اصلی را بر عهده گرفته است. این تصمیم، آغاز فصل جدیدی برای لینکین پارک است و طرفداران منتظرند تا ببینند این ترکیب جدید چه مسیری را طی خواهد کرد.
تا الان که این مقاله رو مینویسیم این گروه با صدای امیلی آلبوم جدید خودشون رو منتشر کردند. این آلبوم فوق العاده بود و طرفدار ها بعد از مرگ چستر تونستند با یه صدای فوق العاده دیگه گروه محبوبشون رو دنبال کنند.
اعضای کنونی لینکین پارک
- مایک شینودا (Mike Shinoda): خواننده، رپر، کیبوردیست
- امیلی اِلیس (Emily Ellis): خوانندهی اصلی (خواننده جدید)
- برد دلسون (Brad Delson): گیتاریست
- دیو “فینیکس” فارل (Dave “Phoenix” Farrell): باسیست
- جو هان (Joe Hahn): دیجی، کیبوردیست، سمپلر
- روب شوندا (Rob Bourdon): درامر