بگو دونه دونه غماتو
عزیزِ دل آزردهی من
دلم خونه مثل خودِ تو
انار ترک خورده من
بریدی و چیزی نمیگی
از اون دردایی که ترت کرد
حساب و کتابی ندارن
غمایی که زیباترت کرد
تویی که با آئینه کمتر
با خنده ملاقات کردی
اگر که کم و کسریم بود
همیشه مراعات کردی
بریز و بپاشی نداشتی
با اون شاخههای بریده
خودت سوووختی که مبادا
بفهمم زمستون رسیده
یه بارم نرجیدی از من
یه بارم غماتو نگفتی
ولی خب میدونم که هرشب
تو خواب از بلندی میفتی
نگام کن منو نورِ دیده
دوباره خلاصم کن از غم
همینجام چشماتو وا کن
همینجام جایی نرفتم
یه وقتا مث کوهِ نورم
یه وقتا مث کوهِ دردم
ببخشید عزیزدلِ من
میدونم تو رم خسته کردم
همینجام جایی نرفتم
نظرات