حواست بو که وو دنیا ندی دل
نمیده دل وو دنیا مرد عاقل
که ای دنیا سیه دیواره و بس
تو وش ری میکنی او میکشه پس
الا ای دشتسون
الا ای دشتسون ای یار جونی
الا ای نور چیش ای زور زونی
چه سخته پوی تو بیدن و نبیدن
چه سخته بوته فهمیدن نه دیدن
نفس که میکشی میفهمه لارم
نمیوینم خوته دور و دیارم
نمیفهمم که پاتم یا نپاتم
مو خو اصلا نمیفهمم کجاتم
مو خو شیراز بیدن بخترم بی
غم هجرون کشیدن بخترم بی
وو هجرون انتظار وصل بیدم
گل وصل تونه پوی زور چیدم
زدم وو وا زدم تا وت رسیدم
اما خیری وو دیدارت ندیدم
چه وصلی بی که وو هجرون بتر بی
چه درمونی که دردش خاشتر بی
ندا طولی که پوی مو قهر کردی
سی مو زندی انا زهر کردی
نمیفهمم بهارت کی سر اومه
که توسونت خود جومه تر اومه
نه خو بیدم اما نیدم بهاره
خو و بیدار توسونت دیاره
مو خو شیراز بیدن بخترم بی
غم هجرون کشیدن بخترم بی
سراسر دشتسون او نرخ خینه
وو مردم تشنهتر راسی زمینه
سیه پوی او ورش باغ بهشته
تو پیشونیش کم خواسن نوشته
نمیده دل وو دنیا مرد عاقل
نظرات