ورس 1:
قاتل هدف من توی همون گهواره مرد
واستادم تا وقتی که برسه گرماش به دستم
هنو منتظر یه حال خوب
که همه حرفارو بلند بگم تو گوش بستت
پ بدون میزننت تا وقتی سرپایی حاجی
بالو پری نمیمونه تو این جنگل خاکی
نون رویا چسبیده دستامو سفت
اگه نرم روحم میشه از مغز شاکی
تیکه تیکه کلماتم حال میده بم
شاید اصله کاری شده یه تاک تیک فیک
ولی منتظرم که برگرده ورقو
همه نیشخندا بشه رنگ زیر قلم
پس رنگیو چشخوره دروغای تو
وقتی غروبی نباشه نیست نور سر صبح
فقط چرتِ مفته حرف مردم
اگه بتونی تو نمیمونی پشت در قفل
اینجا پووولا میچربه به اعتبارا
اگه نصرفی انگار که نیستی پس بگذر
دوووورشو از آدمای دورت
اینجا سخت میشه عمق حقیقتو حس کرد
ورس 2:
دوباره منمو یه حس نیمه کاره لش
وصل شده دوتا مخزن کلمات به مغزم
وقتی نیسته یه دیوار محکم تو پشت ما
نمیمونه قلمی تو دستم
واسه همینه که منتظرم همش
یروز بد میشم توقع خوبی داری ازم
از همونا که منتظرن خالی شه زیر پاهات
تا اونی که با تسبیح میدزده روحو ازت
پس بزار کنار اینجا میگن اعتمادو ضرر
پس نمیدن اینجا حقو به طرف
باید بشی ازونا میدن بد ترجیح
به همه خوبای با رشوه میره هدر
اون شبایی که میمونه حرفا توی دلت
گاهی وقتا میگیره یه موقع هایی هم وله
پس بزن آتیش به چرت مفت مردم
کسی نمیاد وقتی که افتاده گره
اینجا پووولا میچربه به اعتبارا
اگه نصرفی انگار که نیستی پس بگذر
دوووورشو از آدمای دورت
اینجا سخت میشه عمق حقیقتو حس کرد
ورس3:
پس پرواز میکنمو دور میشم از همه
تا روزی که برگرده فکرا از عقبت
تا وقتی که اون زبونت زخمارو نزنه
من برمیگردم الان ورقم تو دستمه
اره همینه زندگی همینه
بعد چطور انتظار داری که قناری نمیره
وقتی زندگی کردن شده ترس مبهم
توی دنیایه کثیفی که توش انسان غریبه
حرفا زیاده خریدار کم
مفت نمیرسه اینجا سریع خواستت
تو مسیر بگیر حرفاتو بلند تر بزن
بشو همون آدمی دلو سر راه کند
حالا من موندم یه نور ته سیاهیا
که تاریکی میگه نرو و اون نوره میگه بیا
کسی هم نفهمید حرف حقیقت تورو
چون تنها کسی میفهمه حرفاتو خداس
نظرات