ایران” ای سرای من!
خاکت توتیای من
جاویدان بهشت من
عشقت کیمیای من
“ایران” ای سرای من!
خاکت توتیای من
جاویدان بهشت من
عشقت کیمیای من
ای سرزمین بیکران….
سرزمین بیکران!
ای یادگار عاشقان….
یادگار عاشقان!
ای خفته در نهان تو
در قلب مهربان تو
هزاران شهید بی گناه نوجوان
هزار عاشق گذشته در رهت ز جان
“ایران” ای سرای من!
خاکت توتیای من
جاویدان بهشت من
عشقت کیمیای من
ای تخت جاودان جم!
ای ارگ بیکران بم!
همچو هگمتان پایدار…. پایدار!
همچو بیستون استوار…. استوار!
خاک عاشقان بی قرار
ای دیار مهر و افتخار
“ایران”
همچو هگمتان پایدار…. پایدار!
همچو بیستون استوار…. استوار!
خاک عاشقان بی قرار
ای دیار مهر و افتخار
“ایران”
خاک سرزمین رویای من,
در تمنای یک قطره باران است,
که به بویش زنده شویم;
خاک من.. خورشید هم نگاهی به دریا نیست.
آسمان حروف باران را زِ یاد برده ,
و به چتر می اندیشد.
مرا از تو آورده اند و به تو باز می گرداند.
با تو تیممی به وضو ساخته ام تا دعایت کنم که بارانت بیاید.
ای مطهر، پاک تر زِ وضوی بیدلان ناله ات گُل یاسی خشکاند، که بی آب هم زنده بود.
تو به قطره اشکی از من خرسند نخواهی شد..
کوچ کن به آسمان که غمگینند ابرهای فرو خورده؛
ای خاک.. به آسمانت بگو که هلهله زمستان به گوش می رسد.
نظرات