ﭼﻮ ﺷﻤﻌﻢ ﺑﺴﻮزم ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﺎز ﺑﻴﺎﻳﻰ
ﻧﻴﺎﻳﻰ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﻢ ﻛﺠﺎﻳﻰ ﻛﺠﺎﻳﻰ
ﭼﻮ ﮔﺮﻣﺎ ﺑﻪ ﭘﺎی زﻣﺴﺘﺎن ﻧﺸﺴﺘﻢ
ﻛﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻴﺎﻳﻰ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﻢ ﻛﺠﺎﻳﻰ
ﭼﻮ ﺑﺎران ﺑﻴﺎﻣﺪ ﻧﻴﺎﻣﺪ ﭼﻮ ﻳﺎرم
ﻛﻪ ﺗﺎ ﺷﺐ ﻧﺸﻴﻨﻢ ﻛﻪ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﺑﻴﺎﻳﻰ
ﻣﻦ آن ﻛﻮه ﻧﺸﺴﺘﻢ ﻛﻪ ﻫﺴﺘﻢ ﻛﻪ ﻣﺴﺘﻢ
ﻧﻴﺎﻣﺪ ﭼﻮ ﻳﺎرم ﻛﻨﺎرم ﻛﺠﺎﻳﻰ
ﭼﻮ ﭘﺎﻳﻴﺰ ﺑﻪ ﭘﺎی درﺧﺘﺎن ﻧﺸﺴﺘﻢ
ﭼﻮ ﻫﺮ ﺑﺮگ ﺑﻴﻔﺘﺪ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺖ ﻧﺸﺴﺘﻢ
ﺧﺪاﻳﺎ زﻣﻴﻦ ﻫﺴﺖ ﻫﻮا ﻫﺴﺖ زﺧﺎﻛﺖ
ﻳﺎرم اﺻﻠﺎ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﺠﺎ ﻫﺴﺖ ﻛﺠﺎ رﻓﺖ
دﮔﺮ ﻧﻴﺴﺖ اﻣﻴﺪم ﺗﺤﻤﻞ ﻧﺪارم
ﻛﺠﺎﻳﻰ ﻛﺠﺎﻳﻰ ﻛﺠﺎﻳﻰ ﻧﺪاﻧﻢ
ﺧﺪاﻳﺎ ﻫﻨﻮزم ﻛﻪ ﻳﺎرم ﻧﻴﺎﻣﺪ
ﺧﺪاﻳﺎ ﻛﺠﺎﻳﻰ ﺧﺪاﻳﺎ ﻛﺠﺎﻳﻰ
ﻛﺠﺎ ﺑﻮد ﻛﺠﺎ رﻓﺖ ﻛﻪ از ﭘﻴﺶ ﻣﺎ رﻓﺖ
زﻣﻴﻦ ﺑﻮد ﻫﻮا رﻓﺖ ﻣﻦ اﻳﻦ راز
ﻣﻦ اﻳﻦ راز ﻧﺪاﻧﻢ
اﮔﺮ ﭘﺎﺳﺨﻰ ﻫﺴﺖ ﺑﮕﻮ ﺗﺎ ﺑﺪاﻧﻢ
اﮔﺮ ﻣﺴﺖ ﻋﺸﻘﻢ ﺑﮕﻮ ﺗﺎ ﺑﺪاﻧﻢ
ﭘﺲ از اﻳﻦ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺗﻮ ﭼﺸﻤﺎم ﺣﻴﺎﻳﻰ
ﺑﮕﻮ ﭘﺲ ﺧﺪاﻳﺎ ﺧﺪاﻳﺎ ﻛﺠﺎﻳﻰ
ﭘﺲ از اﻳﻦ ﻧﮕﻮﻳﻢ ﺳﭙﺎﺳﺖ ﺧﺪاﻳﻢ
اﮔﺮ ﻛﻪ ﺗﻮ اﻳﻦ ﻋﺸﻖ ﺑﺮ ﻣﻦ ﺑﺮ ﻣﻦ ﺑﺮ ﻣﻦ ﻧﻴﺎﻳﻰ
ﭘﺲ از اﻳﻦ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺗﻮ ﭼﺸﻤﺎم ﺣﻴﺎﻳﻰ
ﺑﮕﻮ ﭘﺲ ﺧﺪاﻳﺎ ﺧﺪاﻳﺎ ﻛﺠﺎﻳﻰ
ﭘﺲ از اﻳﻦ ﻧﮕﻮﻳﻢ ﺳﭙﺎﺳﺖ ﺧﺪاﻳﻢ
اﮔﺮ ﻛﻪ ﺗﻮ اﻳﻦ ﻋﺸﻖ ﺑﺮ ﻣﻦ ﺑﺮ ﻣﻦ
ﺑﺮ ﻣﻦ ﻧﻴﺎﻳﻰ
ﺧﺪاﻳﺎ ﻛﺠﺎﻳﻰ ﺧﺪاﻳﺎ ﻛﺠﺎﻳﻰ
ﺧﺪاﻳﺎ ﻛﺠﺎﻳﻰ ﺧﺪاﻳﺎ ﻛﺠﺎﻳﻰ
نظرات